Belgrado (Servisch: Београд, Beograd; letterlijk 'witte stad') is de hoofdstad van Servië (sinds 1404). In 2009 telde de stad Belgrado 1.630.582 inwoners.

Belgrado ligt aan de zuidrand van de Pannonische vlakte, waar de Sava uitmondt in de Donau. De stad werd in de twintigste eeuw vijfmaal gebombardeerd.

JavaScript must be enabled in order for you to use Google Maps.
However, it seems JavaScript is either disabled or not supported by your browser.
To view Google Maps, enable JavaScript by changing your browser options, and then try again.

Vanaf de 3e eeuw v.Chr. lag op deze plaats een aanvankelijk Keltische en later Romeinse nederzetting die door de Romeinen Singidunum werd genoemd. Vervolgens ging de plaats deel uitmaken van het Byzantijnse Rijk, waarna overheersing door Hunnen, Sarmaten, Ostrogoten en Avaren volgde, tot de Serven hier arriveerden rond het jaar 630. In geschreven bronnen wordt Belgrado in 878 genoemd als onderdeel van het koninkrijk Bulgarije, onder de naam Beligrad, wat wit fort of witte stad betekent. Later werd Belgrado weer onderdeel van het Byzantijnse -, respectievelijk het Bulgaarse rijk. Vanaf de Middeleeuwen ligt de stad in het Servische koninkrijk.

De eerste Servische koning die over Belgrado regeerde was Dragutin (1276-1282), die de stad cadeau kreeg van de toenmalige koning van Hongarije.

In 1456 werd een beleg van de oprukkende Turken afgeslagen (die drie jaar eerder Constantinopel hadden veroverd), maar in 1521 viel Belgrado alsnog in Turkse handen. Sindsdien is het driemaal door de Oostenrijkers veroverd en door de Turken heroverd. In de 19e eeuw kwam pas na twee Servische opstanden Belgrado in 1867 definitief in Servische handen. Vanaf 1804 tot 1878 zijn de duizende Slavische moslims uit Servië en Belgrado verbannen of gedwongen om christelijk-orthodoxe leer aan te nemen. Van honderden moskeeën bleef er maar één over die in 2004 in brand is gestoken tijdens onlusten. In 1918 werd het de hoofdstad van Joegoslavië na het uiteenvallen van zowel het Oostenrijks-Hongaarse Rijk als het Ottomaanse Rijk. Van 1941 tot 1945 werd het door Nazi-Duitsland bezet, waarbij de stad vooral door een bombardement van de Luftwaffe zwaar werd beschadigd; hierbij vielen 2.274 slachtoffers. Na herstel van Joegoslavië, als communistische staat, was Belgrado weer de hoofdstad. In 1992 viel Joegoslavië uit elkaar en was Belgrado de hoofdstad van Servië en Montenegro; na het zelfstandig worden van Montenegro in 2006 alleen nog van Servië.
 

Kunst en cultuur

Belgrado is gastheer van veel jaarlijkse culturele evenementen, waaronder FEST (Belgrado Filmfestival), BITEF (Belgrado Theaterfestival), BELEF (Belgrado Zomerfestival), BEMUS (Belgrado Muziekfestival) en het Belgrado Bierfestival.

De Nobelprijswinnende auteur Ivo Andrić schreef zijn beroemde werk "Na Drini Ćuprija" ("De brug over de Drina") in Belgrado. Andere prominente auteurs zijn Branislav Nušić, Miloš Crnjanski, Borislav Pekić, Milorad Pavić and Meša Selimović.

Het grootste deel van Serviës filmindustrie is gehuisvest in Belgrado en een van de meest vooraanstaande films die hier gemaakt zijn, was de film Underground van de uit Sarajevo afkomstige regisseur Emir Kusturica.

Er zijn veel theaters in Belgrado. De prominentste zijn: het Nationaal Theater, het Joegoslavische Dramatheater, het Zvezdara Theater en Atelier 212. De Servische Academie voor Wetenschap en Kunst is eveneens in Belgrado gevestigd, net als de nationale Bibliotheek van Servië.
 

Het meest vooraanstaande museum in Belgrado is het Nationaal Museum van Servië, gesticht in 1844. Dit museum herbergt een collectie van meer dan 400.000 stukken, waaronder veel buitenlandse meesterwerken.

Het Militaire Museum is populair bij buitenlandse toeristen en herbergt de resten van een F-117 die door Joegoslavische troepen naar beneden is gehaald tijdens de bombardementen door de NAVO in 1999. Daarnaast bevat het museum een collectie van wapens buitgemaakt op onder andere het Kosovaarse bevrijdingsleger UCK. Het grootste deel van het museum richt zich op een breed scala aan militaire dingen die teruggaan tot in de Romeinse tijd.