Het Stadhuis van Maastricht is het gemeentehuis van Maastricht. Het uit 1662 stammende gebouw naar een ontwerp van Pieter Post, is gelegen midden op de Markt.

De opdracht tot de bouw van het stadhuis werd in 1655 door de gemeenteraad gegeven aan Pieter Post. In 1659 kwam Post uit Den Haag naar Maastricht om de beste plaats te vinden om het nieuwe stadhuis te plaatsen. Hij koos het midden van de markt uit, maar daarvoor moesten wel de Lakenhal, het Belfort, een gedeelte van de stadsmuur met de Leugenpoort, de Gevangenpoort en enkele huisjes op de markt wijken. De namen van twee aansluitende straten "Kleine Gracht" en "Grote Gracht" verwijzen nog naar het verloop van de eerste ommuring van Maastricht. Door deze sloopwerkzaamheden ontstond een vierkant marktplein, waar in het midden het nieuwe gemeentehuis zou komen. De stenen die afkomstig waren van de Gevangenpoort zijn gebruikt in de fundamenten van het nieuwe raadhuis. Meer informatie over het stadhuis............

JavaScript must be enabled in order for you to use Google Maps.
However, it seems JavaScript is either disabled or not supported by your browser.
To view Google Maps, enable JavaScript by changing your browser options, and then try again.

Het ontwerp van het stadhuis houdt rekening met de twee heren, de hertog van Brabant en de prins-bisschop van Luik die Maastricht tot aan het einde van de 17e eeuw regeerden. De linkerzijde van het gebouw is de Brabantse zijde, terwijl de rechterkant de Luikse kamers bevatte. Deze liggen aan de voornaamste kant omdat de prins-bisschop hoger in rang was dan de hertog.

De eerste steen werd gelegd in 1659 door de hoogschouten Groulart en de De La Montaigne. Zij begroeven een loden bus met munten en een koperen gedenkplaat in de zuidwestelijke hoek van het gebouw. De uitvoering van het bouwwerk werd gedaan door de assistent van Pieter Post, de bouwmeester Cornelis Pesser. Hij heeft onder andere de gevelarchitectuur gewijzigd, door de pilasters minder te laten uitspringen dan Post gepland had.

Doordat een Luikse soeverein weigerde mee te werken aan de onteigening van twee huizen die de bouw van het nieuwe stadhuis in de weg stonden verschoof het hele stadhuis meer naar de zuidoosthoek. Waardoor de ideale maten die Post bedacht had, het raadhuis precies in het midden van de markt, niet toegepast konden worden.

Na deze vertraging kon de gemeenteraad in 1664 haar intrek nemen in het nieuwe stadhuis. Dat wil niet zeggen dat het gebouw toen af was, want pas in 1684, na oponthoud door de inname van de stad door de Fransen, werd de toren voltooid en daarmee het gehele stadhuis.

In 1839 werden de originele ramen uitgebroken, in 1861 werd het dak veranderd om een betere afwatering te krijgen. In datzelfde jaar werden de opvallende schoorstenen op de hoeken van het dak afgebroken. Over de reden hiervan verschillen de meningen volgens sommigen is het omdat de schoorstenen bouwvallig zouden zijn en er geen geld was voor restauratie, volgens anderen is het vanwege de verbouwing van de bibliotheek. Men heeft overwogen op de hoeken houten replica’s van de originele schoorstenen neer te zetten maar hier is van afgezien. In 1863 is de opdracht gegeven tot de bouw van de klokkentoren aan de Akenaar Wynandts. In 1683 was daarvan afgezien omdat men het in verband met de oorlog onverstandig achtte de bouw van een definitieve toren door te zetten. Een bijna exacte replica van de toren die het Maastrichtse stadhuis siert is te zien op de omwalling van een klooster in Moskou. In 1884 veranderde de stadsbibliotheek in de raadszaal.

In de loop van de jaren hebben bijna alle ruimtes een nieuwe functie toebedeeld gekregen, zo zijn aan de Luikse zijde de kamer voor de secretarie, griffie, commissarissendeciseurs en de raadkamers veranderd in de wethouders-, trouw- en vergaderkamers. Aan de Brabantse kant zijn de schepenkamer, griffie, audiëntiekamer en secretarie nu wethouderskamers, secretariaten en secretariskamer. De enige kamer die nooit een andere functie heeft gekregen is de burgemeesterskamer. Verschillende veranderingen in de opbouw van de collegekamer weerspiegelen de ontwikkelingen in het openbare bestuur. Waar de raadsleden in 1851, toen de vergaderingen openbaar werden, met hun rug naar het publiek toe zaten, zaten ze later in een spreekgestoelte dat gericht was op het publiek.

In 1961 werd een groot stadskantoor naast de oprit van de Wilhelminabrug gebouwd om de druk op het monumentale stadhuis te verlichten en 25 jaar later kwam er een vergelijkbaar gebouw an de overzijde van de straat bij. In 2000 werd begonnen met de plannen voor een nieuw bestuurscentrum dat zou moeten worden gebouwd tussen de Markt en de Maas. In 2007 kwam de nieuwe raadszaal in het nieuwe complex Mosae Forum gereed en ging de raad aldaar vergaderen.