Arbois in Montagnes du Jura - het Franse Juragebergte - enkele fraaie streetviews

De provincie Gerona is de eerste Spaanse provincie bij de passage van de grens met Frankrijk.

Booking.com heeft een aanbod van meer dan 2.330.186 accommodaties over de hele wereld.

Kreta is het grootste en meest zuidelijke eiland van Griekenland. Het heeft voor ieder wat wils.

Staatssecretaris Medy van der Laan (cultuur) heeft opdracht gegeven tot teruggave van een getatoeëerd en gemummificeerd hoofd van een Maori. Een dergelijk object hoort naar het oordeel van Van der Laan niet in openbare museale collecties thuis. Het is voor het eerst dat menselijke resten die zich in een Nederlands museum bevinden, teruggaan naar het vaderland. Het hoofd zal terecht komen in het Te Papa Museum in Wellington. Eerder werden ook uit Engeland 9 Maori-hoofden teruggebracht naar dit museum.

Het hoofd bevond zich sinds het midden van de 19e eeuw in Nederland. Eerst in het Koninklijk Kabinet der Zeldzaamheden van koning Willem I. Later kwam het in bezit van het Rijksmuseum voor Volkenkunde in Leiden.
Van der Laan noemt de repatriëring belangrijk voor het collectieve geheugen van de Maori"s én dat van Nederland. Wellicht is dat ook de bijzondere kracht van het verzoek van de Maori"s om de menselijke resten uit de Europese musea te repatriëren. Het geeft hen de kans om hun identiteit terug te halen, de waarde van hun cultuur opnieuw te bevestigen. Het geeft ons de kans een van de vele hoofdstukken van onze koloniale geschiedenis en die van onze musea zichtbaar te maken.

Maori-hoofd 
In de collectie van het Rijksmuseum voor Volkenkunde bevindt zich een getatoeëerd en gemummificeerd hoofd van een Maori. Het stuk maakte oorspronkelijk deel uit van de verzameling van het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden en belandde in 1883 in het Rijksmuseum voor Volkenkunde, toen nog Rijks Etnografisch Museum geheten. De archivering van museumstukken verliep vroeger lang niet zo systematisch als nu en het blijkt dan ook niet meer mogelijk de precieze achtergronden van het object te achterhalen: Aan wie behoorde het hoofd toe? Hoe is het in Nederland terechtgekomen? Waar komt het precies vandaan? Is het voorwerp aangekocht van een handelaar of geschonken aan het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden? Kortom veel vragen die het voorwerp plaatsen in de geschiedenis en die de afkomst duiden, blijven onbeantwoord. Wel kun je in de archieven lezen dat nummer 360-5763 een Maori-hoofd uit Nieuw-Zeeland betreft. De karakteristieke gezichtstatoeages zijn daarvoor ook een onomstotelijk bewijs.

Het traject naar repatriëring
In het najaar van 2002 verzocht het Te Papa Museum uit Wellington, Nieuw-Zeeland, het Rijksmuseum voor Volkenkunde om teruggave van het hoofd met het argument dat een dergelijk object naar het oordeel van de Maori, en daarmee ook van het Te Papa Museum, niet in een openbare collectie thuishoort.

Het museum legde de kwestie voor aan de ethische commissie van volkenkundige musea om een goed doordacht en weloverwogen mening hierover aan de eigenaar van de collectie (de Staatssecretaris van OC&W) te kunnen geven. Dat resulteerde in het voorstel aan de Staatssecretaris om in principe akkoord te gaan. Want, zo stelde het museum, de rechten die directe nazaten op menselijke resten kunnen laten gelden, wegen voor het museum zwaarder dan het juridisch eigendom van de Staat der Nederlanden.

Zodra onomstotelijk vast stond dat het Te Papa Museum door zowel de Nieuw-Zeelandse regering als vertegenwoordigers van de Maori gemandateerd was om namens hen op te treden, werden de onderhandelingen over teruggave gestart. Het laatste bewijsstuk daarvoor kwam in juli 2005 op tafel.

In augustus is, na een laatste consultatie van de Inspectie Cultureel Erfgoed en de Directie Cultureel Erfgoed van OC&W, aan Staatssecretaris Van der Laan gemeld dat niets nog teruggave in de weg stond. Daarop heeft Van der Laan laten weten dat het stuk aan het Te Papa Museum kan worden overgedragen.

Sinds de jaren "80 van de vorige eeuw houdt men zich in het Nationale Museum van Nieuw-Zeeland, het Te Papa
Museum, bezig met repatriëring van menselijke Maori-resten. Leiden is niet de enige plek waar een verzoek tot teruggave is ingediend. De afgelopen jaren zijn contacten gelegd met musea in Groot-Brittannië, Amerika en Europa. Onlangs nog zijn er 9 Maori-hoofden vanuit Groot-Brittannië teruggegaan naar Nieuw-Zeeland.

Respect voor het Maori-gedachtegoed en de culturele en spirituele betekenis van de Maori-overblijfselen staan voorop bij de repatriëringoperaties.

Rondom de teruggave van de Toi Moko door het Rijksmuseum voor Volkenkunde zijn dan ook duidelijke afspraken gemaakt met de vertegenwoordigers vanuit Nieuw-Zeeland. De gebruiken en wensen van de Maori worden hierbij gerespecteerd. Daarom wordt het Maori-hoofd woensdag niet getoond. Er zijn geen afbeeldingen van het hoofd beschikbaar.

Eenmaal terug in Nieuw-Zeeland krijgen de Maori-resten een plekje in de gewijde rustplaats van het museum. Een tijdelijk onderkomen. Pas als de verschillende Maori-stammen gehoord zijn over wat naar hun idee de beste bestemming voor de overblijfselen van hun voorouders is, zal de definitieve rustplaats van de Maori-resten bepaald worden.

http://www.volkenkunde.nl