Arbois in Montagnes du Jura - het Franse Juragebergte - enkele fraaie streetviews

De provincie Gerona is de eerste Spaanse provincie bij de passage van de grens met Frankrijk.

Booking.com heeft een aanbod van meer dan 2.330.186 accommodaties over de hele wereld.

Kreta is het grootste en meest zuidelijke eiland van Griekenland. Het heeft voor ieder wat wils.

Tunesië, officieel de Republiek Tunesië, is een land in Noord-Afrika grenzend aan Algerije en Libië en aan de Middellandse Zee.

Het behoort tot de Maghreblanden, waar ook Marokko, Mauritanië, Algerije en Libië toe worden gerekend.

Tunesië is onderverdeeld in 24 gouvernementen (wilayat):

# Gouvernement Hoofdstad Opp. (km²) Inw. (2006) Kaart
1 Ariana Ariana 482 447.300 Gouvernementen van Tunesië
2 Béja Béja 3558 303.500
3 Ben Arous Ben Arous 761 531.200
4 Bizerte Bizerte 3685 533.000
5 Gabès Gabès 7175 348.700
6 Gafsa Gafsa 8990 327.900
7 Jendouba Jendouba 3102 419.100
8 Kairouan Kairouan 6712 550.100
9 Kasserine Kasserine 8066 419.300
10 Kébili Kébili 22.084 145.500
11 Kef El Kef 4965 257.900 *
12 Mahdia Mahdia 2966 384.300
13 Manouba Manouba 1137 346.900
14 Médenine Médenine 8588 440.100
15 Monastir Monastir 1019 475.200
16 Nabeul Nabeul 2788 714.300
17 Sfax Sfax 7545 881.100
18 Sidi Bouzid Sidi Bouzid 6994 401.000
19 Siliana Siliana 4631 233.600
20 Sousse Sousse 2621 567.900
21 Tataouine Tataouine 38.889 144.100
22 Tozeur Tozeur 4719 99.400
23 Tunis Tunis 346 989.000
24 Zaghouan Zaghouan 2768 165.700


Geschiedenis
De laatste 40 jaar heeft het archeologisch onderzoek in Tunesië een hoge vlucht genomen, wat ons veel geleerd heeft over de periode voor de komst van de Feniciërs. Tunesië wordt van oudsher bewoond door Berbers. Vanaf de 10e eeuw v.Chr. werden de kustgebieden gekoloniseerd door Phoeniciërs. Hun belangrijkste nederzetting, Carthago, was vanaf de 5e eeuw v.Chr. een geduchte concurrent voor het opkomende Romeinse Rijk. De climax van de strijd tussen de beide steden was de legendarische veldtocht naar Italië van de Carthaagse generaal Hannibal zoon van Hamilcar. In 146 v.Chr. werd Carthago door de Romeinen met de grond gelijk gemaakt en werd het huidige Tunesië ingelijfd bij het Romeinse rijk. In de late oudheid werd Tunesië eerst overheerst door de Vandalen, daarna door de Byzantijnen.

In de 7e eeuw werd Tunesië ingenomen door de Arabieren, die de islam introduceerden. Tot de 10e eeuw maakte de regio deel uit van de grotere Arabische kalifaten. Vanaf de 11e eeuw had het land zwaar te lijden onder vernietigende invallen door de Banu Hilal bedoeïen. Van de 10e tot de 16e eeuw heersten een opvolging van Berberdynastieën over het land: de Ziriden (973-1152), de Almohaden (1152-1229) en de Hafsiden (1229-1574). Onder deze laatste werd Tunis de hoofdstad en ontwikkelde het land zich als een grootmacht. Gedurende deze periode was het land constant in conflict met het Marokko van de Meriniden. Na enkele mislukte pogingen van Spanje om de Reconquista uit te breiden naar het Noord-Afrikaanse vasteland kregen vanaf eind 16e eeuw de Ottomanen het voor het zeggen. Zij regeerden Tunesië via de Bey van Tunis, een machtige gouverneur die in de praktijk regeerde als een autonome vorst. Onder de Beys ontwikkelde Tunis zich tot een belangrijke haven voor de beruchte Barbarijse zeerovers. Toen in de loop van de 19e eeuw de Bey in financiële moeilijkheden raakten, grepen de Fransen, die eerder al Algiers hadden ingenomen, hun kans en bezetten het land.

Religie
De grondwet van Tunesië bepaalt dat haar staatsgodsdienst de islam is en dat enkel een moslim president kan worden[7]. 98%[1] van de bevolking is islamitisch. Het land is sinds de oprichting in 1969 lid van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC).

Er zijn verder een minderheid van christenen (1%[1] van de bevolking) en joden (minder dan 1% van de bevolking[1]). Daar waar er in 1972 circa 25000 joden waren in Tunesië[2], waren er anno 2007 nog slechts 1500 over. Een van de oudste Joodse gemeenschappen bevindt zich op het eiland Jerba. El-Ghriba, de eeuwenoude synagoge van het eiland was op 11 april 2002 het mikpunt van een bomaanslag waarbij 21 mensen de dood vonden.

Het christendom kent ook een lange geschiedenis in Tunesië. Cyprianus was bisschop in Carthago in de 3e eeuw. In 1884 werd het katholieke aartsbisdom Carthago opgericht. Het werd in 1964 onder druk van de Tunesische regering opgeheven en omgezet in de prelatuur (nullius) Tunis. De meeste kerken werden toen ook genationaliseerd. De kathedraal van Saint Louis werd aan de eredienst onttrokken maar in 1993 terug in gebruik genomen. Op 31 mei 1995 werd de prelatuur terug verheven tot bisdom[8]. Sinds 2005 staat bisschop Maroun Lahham aan het hoofd van het bisdom.

Steden
De hoofdstad van Tunesië is Tunis, dat in het noorden van het land ligt. Buiten de medina die nog een traditionele sfeer ademt, is Tunis voor een deel een zeer westers aandoende stad, voornamelijk door de invloed van de Fransen aan het begin van de twintigste eeuw.

Toerisme in Tunesië
Tunesië is voor veel Europeanen een vakantieland. Populaire vakantiebestemmingen in het land zijn het eiland Djerba, en kustplaatsen als Sousse, Hammamet en Port El Kantaoui. Het land kent verder archeologische sites als die van Carthago dicht bij Tunis en El Djem met een indrukwekkend Romeins amfitheater. Ook heeft het zeer gevarieerde soorten landschappen, van woestijnlandschap in de Sahara in het zuiden, tot bossen in het noorden op het schiereiland Kaap Bon. Een goedkope manier van reizen is de gedeelde taxi (genaamd louage), waarvoor men op goed geluk naar een taxistandplaats kan gaan: de chauffeurs zijn altijd blij als ze hun taxi vol krijgen. Minder bekend dan het eiland Djerba zijn de Kerkennah Eilanden die voor de kust van Sfax liggen.

Belangrijke oases in Tunesië zijn Tozeur en Douz. Vanuit deze plaatsen kan men de Sahara verkennen, alsmede het Sjott el-Djerid. Wie nog nooit een fata morgana heeft gezien, maakt hier een goede kans er een waar te nemen. Sidi Bou Said is een pittoreske plaats niet ver van de hoofdstad Tunis, die onder meer kunstzinnige mensen aantrekt.


Tunesië - Monumenten op de Werelderfgoedlijst
1979     C     Amfitheater van El Djem
1979     C     Carthago
1979     C     Medina van Tunis
1980     N     Nationaal park Ichkeul
1985     C     Punische stad Kerkuane en haar necropolis (uitgebreid in 1986)
1988     C     Medina van Sousse
1988     C     Kairouan
1997     C     Dougga/Thugga


 

Veilig, snel, vertrouwd

Booking.com